روز دانشجو، شب دیکتاتوری

بی‌دلیل و تصادفی نیست که در حکومت استبدادی «قبل از انقلاب» و حکومت توتالیتر «بعد از انقلاب» در ایران و در تمام حکومت‌های دیکتاتوری و توتالیتر در سراسر جهان دانشجویان در خط مقدم مبارزه قرار دارند. «دانش» با «جهل» در تضاد است و آن که دانش می‌جوید زیر بار استبداد نمی‌رود. و بی‌دلیل و تصادفی نیست که جمهوری اسلامی دو روز دانشجو دارد که هر دو به خون آغشته است: ۱۶ آذر و ۱۸ تیر.
دانشجو را نه می‌شود با ساندیسی در دست فریفت نه با چماقی بر سر خاموش کرد زیرا چشم و گوش را می‌تواند بست اما «عقل» و «هوش» وقتی یک‌بار بیدار شد دیگر برای همیشه بیدار است.
زمانی بود که اقتصاد با «داس» سر و کار داشت و زمانی دیگر با «چکش» امروز با «موس» و «کی‌بورد». «داس» و «چکش» را می‌توان با «صلیب» و «تسبیح» با «شلاق» و «گلوله» رام و کرد و به زیر فرمان آورد اما اقتصادی که باتکنولوژی سرمایه را بازتولید می‌کند دیگر به انقیاد دیکتاتوری بدوی و بسیط در نمی‌آید. خروش دانشجویان در اواخر دهه‌ی شصت میلادی زنگ خطری بود برای دنیای مدرن تا بداند کارگران جدیدی پا به عرصه گذاشته‌اند و باید بازی را عوض کنند وگرنه قافیه را باخته‌اند.
دیگر نوع صنعت و اقتصاد جهان به شکلی نیست که کشورهای «پیرامونی» تنها استخراج‌کننده‌ی منابع طبیعی باشند و کشورهای «مرکز» صاحبان تکنولوژی و رفاه اکنون چرخ صنعت در تقریبا تمام کشورهای جهان بر پایه‌ی گردش جهانی سرمایه است و این گردش میسر نمی‌شود مگر با توسعه دانش و دانش‌گاه. نقد ما به روش‌های آموزشی که در غرب اعمال می‌شود تا برده‌های تکنوگرات بسازد سر جای خودش باقی است اما مسئله همین است که در کشورهای مرکز به شکلی و در کشورهای پیرامونی به شکل دیگری سعی شده است این تضاد، تضاد بین نیاز به کارگران تحصیل‌کرده و بهره‌کشی، با دادن امتیاز و عقب‌نشینی یا با دیکتاتوری مدرن رسانه‌یی و تبلیغاتی و… حل شود.(۱) اما «جمهوری اسلامی» نمونه‌ی بسیار مشخص و اغراق‌شده‌ی این تضاد است.
حاکمان جمهوری اسلامی از سویی اکنون جزو بزرگ‌سرمایه‌داران جهانی هستند و تمایل دارند روز به روز بر ثروتشان بیفزایند و بر این ثروت افزوده نمی‌شود مگر این که رشد اقتصادی و تکنولوژیک و ادغام شدن در سرمایه جهانی صورت بگیرد. برای همین حاکمان جمهوری اسلامی هم مانند هر حکومت متعارف دیگری باید دانشگاه‌ها را توسعه بدهد و زیرساخت‌های اقتصادی مانند شبکه‌های ارتباطی رسانه‌یی و اینترنتی و راه‌های هوایی و زمینی تجاری را بنیان نهد و توسعه دهد. که در این سی سال کم و بیش به این کارها مبادرت صورت گرفته است اما سقف پایین روبناهای اعتقادی «جمهوری اسلامی» که برای سرکوب‌ها در اول انقلاب و تشکیل این نظام لازم بود و از سوی غرب هم با چشم‌پوشی و گاه هم‌کاری با آن نگاه می‌شد اکنون معضل اصلی نظام شده است. نخست رفسنجانی و سپس اصلاح‌طلب‌ها قصد داشتند این شکاف را حل کنند و ساخت روبنایی و ایدئولوژیک حکومت را بنحوی اصلاح‌کنند که با ضرورت‌های اقتصادی مدرن هم‌خوانی بیشتری داشته باشد. اما تجارب این ۱۶ سال دوران رفسنجانی و خاتمی که به دوران سازندگی و اصلاحات معروف شده است نشان دادن نه سازندگی اساسی و نه اصلاح پایه‌یی در نظام جمهوری اسلامی میسر نیست.
میزان رشد تکنولوژی و نیاز به انسان‌های تحصیل کرده برای تولید و مصرف(۲) موجب می‌شود تنها حکومت‌های سکولار و دموکراتیک(۳) بتوانند ثبات حداقلی داشته باشند و به حکومتی متعارف تبدیل شوند. «جمهوری اسلامی» یا هست و همین است که هست تا نیست! ممکن است کمی بهتر یا بسیار بدتر شود اما وجودش با ذات تکنولوژی موجود در تضاد است برای همین ماندنی نیست و بی‌گمان رفتنی است و موج آگاهی آنان را خواهد برد و ژنرال‌های اگاهی و دانش در دنیای امروز دانشجویان هستند.
۱۶ آذر در راه است و چشم ایرانیان در ایران و جهان به دانشگاه‌های ایران دوخته شده است تا بار دیگر دانشجویان شعله‌یی برافروزند و شب تاریک‌مان را روشنی و جلا دهند. هیچ چیز برای مردمی کشوری خطرناک‌تر از این نیست که ناامید شوند و امید خود را به بهروزی از دست بدهند. امروز بیش از هر روزی به دلاوری و آگاهی نیاز داریم به دلاوری آگاهی و آگاهی‌ی دلاور و تمام اینان در دانشجویان جمع است و دانشجویان در این سال‌های شوم همیشه صف مقدم بودند و صف شکن بودند. درود و سپاس به تمام دانشجویانی که برای رفع ناآگاهی و شکستن سد شب می‌جنگند روزتان پیروز باد.

پانویس
۱- هرچند اعتصاب‌های سراسری که همین ماه‌ها در اروپا شاهدش بودیم یا تظاهرات وسیعی که علیه جی‌۲۰ در کانادا صورت گرفت و اتفاقات کوچک و بزرگ دیگری که در سارسر جهان اتفاق می‌افتد نشان می‌دهد این تضاد حل شدنی نیست و نظام سرمایه‌داری را روز به روز عقب می‌نشاند.
۲- امروز نه فقط برای تولید که برای «مصرف» هم نیاز به سطحی از دانش است. از استفاده از گوشی موبایل تا اینترنت یا حتا دستگاه ماکرویوو داخل آشپزخانه تا خرید مایحتاج روزمره در فروشگاه همه و همه نیاز به سطحی از دانش دارد که از بی‌سوادی و کم‌سوادی بالاتر است. امروز در دورافتاده‌ترین روستاهای ایران هم موبایل و ماهواره و این‌گون وسایل مصرفی مدرن دیده می‌شود.
۳- منظور از «دموکراتیک» آن چیزی نیست که سیاست خارجی آمریکا تعیین می‌کند. مثلا کشوری مانند ونزوئلا کشوری دموکراتیک است و اکثریت مردم در انتخاباتی آزاد چاوز را انتخاب کرده‌اند. گیرم ما از چاوز به دلیل بغل کردن احمدی‌نژاد دل‌خوشی نداشته باشیم اما این دلیل نمی‌شود که چشم برواقعیت‌ها بست و ندید که کشورهایی مانند ونزوئلا، نیکاراگوئه، برزیل و شیلی و بولیوی… کشورهای دموکراتیکی هستند که جریان‌های چپ و سوسیالیستی در آنان در قدرت هستند و امکان عزل آنان به روش‌های دموکراتیک فراهم است.

Advertisements

3 دیدگاه »

  1. فرهاد said

    «٬دیگر نوع صنعت و اقتصاد جهان به شکلی نیست که کشورهای «پیرامونی» تنها استخراج‌کننده‌ی منابع طبیعی باشند و کشورهای «مرکز» صاحبان تکنولوژی و رفاه اکنون چرخ صنعت در تقریبا تمام کشورهای جهان بر پایه‌ی گردش جهانی سرمایه است »

    در دنیای سیال سرمایه داری گلوبال دیگه باشنده ی «کشور» مفهوم خودش رو از دست داده. رتوریک میهن پرستانه و «دشمن ستیز» حاکمان فقط مصرف خر کردن مردم دنیا رو داره (البته یه سری خشک مغز نظامی هم همیشه هستند که این حرف ها رو واقعا جدی می گیرند). از طرف دیگه سیر تاریخی نشان داده که ادغام یک اقتصاد «پیرامونی» در ماشین اقتصادی نئولیبرال جهانی به مشت آهنین نیاز دارد. نمونه ی برجسته ی این روند رژیم جنایتکار پینوشه در شیلی بود. در ایران رفسنجانی و خاتمی از پس از «وظیفه» برنیامدند اما به لطف داغ و درفش سردار-میلیاردرها، همتافته ی نظامی-مذهبی-مالی حاکم یک بار دیگه قصد داره شانس اش رو آزمایش کنه. حالا یا ما سر خصم کوبیم به سنگ یا ….

  2. i said

    فرق بین حکومت آخوندا و حکومتهای کمونیستی این هست که کمونیستها میخواستن یک دنیای جدیدی درست کنن ولی ریدن، این آخوندهای مادر سگ ولی میخوان دنیا رو برگردونن به همون گهی که دوره محمد و علی بود
    اصلا بیاین چند تا مقایسه بکنیم بین جمهوری اسلامی با شوروی
    حکومت شوروی دیکتاتوری بود ولی موشک هم کره ماه میفرستاد، ایستگاه فضائی هم درست میکرد. مدرک دکتری الکی هم به کسی نمی داد
    حکومت شوروی فاسد بود، ولی فسادش مدل آخوندی نبود. نه دختر استالین جانشین باباش شد نه پسر برژنف. نه خروشچف باجناق استالین بود، نه گورباچف داماد برژنف
    حکومت استالین میلیونها نفر رو تبعید کرد و کشت، مخالفان سیاسی اش رو با شکنجه مجبور به اعتراف کرد ولی استالین و بریا هم هیچ زنی رو سنگسار نکردن، بچه های 12 ساله و 13 ساله رو هم اعدام نکردن
    خدمات تحصیلی و خدمات درمانی و ورزش و اپرا و موسیقی هم که با حکومت آخوندا قابل مقایسه نیست
    ایراد جمهوری اسلامی و آخوندا فقط به نبودن آزادیهای سیاسی و اجتماعی نیست و پیشرفت یک کشور و یک جامعه هم فقط با آزادیهای سیاسی نیست. شوروی و چین و سنگاپور و تایوان همه بدون آزادیهای سیاسی پیشرفتهای علمی و صنعتی و حتی اجتماعی داشتن. خود اروپای غربی هم تا قبل از دوره دمکراسی کلی پیشرفت های علمی و ادبی و فرهنگی داشته. کشور خودمون دوره پهلوی کلی پیشرفت فرهنگی و احتماعی داشت بدون اینکه آزادی سیاسی یا آزادی مطبوعات داشته باشیم
    آخوندا رو تو هیچ زمینه ای نمی شه با هیچ کس دیگه ای مقایسه کرد، نه تو علوم انسانی، نه علوم تجربی نه سیاست نه فرهنگ. همونطور که گفتم آدمهایی مثل مارکس میخواستن دنیای جدیدی بسازن ولی گند زدن، این آخوندای مادر قحبه ولی دارن هنوز توی ان و گه حسن و حسین دست و پا میزنن و میخوان همه دنیا رو به همین گه بکشن. جمهوری اسلامی رو فقط میشه با حکومت طالبان در افغانستان و حکومت عدل علی در کوفه مقایسه کرد
    الان لنین اون دنیا میزنه تو سر خودش و زار زار گریه میکنه که بابا به من فحش خوار و مادر بدین منو با هر مادر جنده ای میخواین مقایسه کنین غیر از این خمینی کس کش

  3. […] This post was mentioned on Twitter by خبر هاي جنبش سبز, cyrus. cyrus said: روز دانشجو، شب دیکتاتوری: بی‌دلیل و تصادفی نیست که جمهوری اسلامی دو روز دانشجو دارد که هر دو… http://goo.gl/fb/MPR2Q […]

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: