شرمنده‌ام که گرسنه و تشنه نیستم و کف پاهایم را شلاق شیار نداده است.

اعتصاب غذا، سلوس انفرادی

ی آدم‌ها! که بر ساحل بساط دلگشا دارید
نان به سفره، جامه‌تان برتن
یک نفر در آب می‌خواند شما را
موج سنگین را به دست خسته می‌کوبد
باز می‌دارد دهان با چشم از وحشت دریده
سایه‌هاتان را ز راه دور دیده
آب را بلعیده در گود کبود و هر زمان، بی‌تابیش افزون
می‌کند زین آب‌ها بیرون
گاه سر، گه پا
آی آدم‌ها!
او ز راه مرگ، این کهنه جهان را باز می‌پاید
می‌زند فریاد و امید کمک دارد
آی آدم‌ها که روی ساحل آرام، در کار تماشایید! نیما یوشیج

هر وقت فکرش را می‌کنم و از خاطرم می‌گذرد که اکنون پاک‌ترین و دلیرین فرزندان این سرزمین در میان دیوارهای سخت و جانکاه زندان‌هایشان گرسنه و تشنه با «مرگ نحس» پنجه در پنجه افکنده‌اند تنم مور مور می‌شود عرقی سرد از شرم شرآبه می‌گیرد از پوست تب‌دارم.
آن‌ها از آزادی خود گذشته‌اند برای آزادی من٬ آن‌ها گرسنگی می‌کشند تا دیگر جواد و فاطمه و  عاطفه دست‌شان به جای قلم خشت کوره‌پزخانه را لمس نکند و باز گرسنه سر بر بالین نگذارند. تا بچه‌های سیستان و بلوچستان٬ بچه‌های دزفول و آبادان… تشنه‌ی آب آلوده نباشند… آن‌ها گرسنه و تشنه و شکنجه شده از خواب و خوراک و آزادی و رفاه خود گذشته‌اند تا برای ما آزادی و رفاه بیاورند. این نام‌ها را فراموش نکنید اینان شرف و شهامت و شعور جمعی ما ایرانیان را تشکیل می‌دهند.
۱- مجید توکلی
۲- بهمن احمدی امویی
۳- کیوان صمیمی
۴- علی ملیحی
۵- حسین نورانی‌نژاد
۶- حمیدرضا محمدی
۷- جعفر اقدامی
۸- بابک بردبار
۹- ضیا نبوی
۱۰- کوهیار گودرزی
۱۱- مجید دری
۱۲- غلامحسین عرشی
۱۳- محمد حسین سهرابی‌راد
۱۴- پیمان کریمی آزاد
۱۵ – عبدالله مومنی
۱۶- علی پرویز
۱۷ – ابراهیم بابایی
۱۸ – ارژنگ داودی
اینان سبب شدند در دنیا ایران دیگر با نام‌های منحوس خامنه‌ای و احمدی‌نژاد تداعی نشود. ایران با نام بزرگ زنان و مردانی تداعی می‌شود که جان خویش بر کف گرفتند تا مردمانشان آزادی را به کف آورند. دیگر دیکتاتوران زبونی که شیران خانه هستند و شغال بیرون کسانی که پشت سر سرنیزه‌هایشان پنهان می‌شوند و بدون اعدام و شکنجه و زندان و مرگ یک لحظه نمی‌توانند زندگی کنند. پلشتانی که بوی از انسانیت نبرده‌اند و آن گروهی از مردمان که هیچ دردی ندارند جز درد بی‌درمان بی‌دردی تداعی کنندگان نام بلند این سرزمین نیستند. امروز هر جای دنیا که برویم با افتخار و سری افراشته خواهیم گفت ما هم‌وطن ندا هستیم هم وطن سهراب هم وطن عرشی و توکلی و بابایی و مومنی و گودرزی…
سرزمینی که این‌همه ستاره‌ی درخشان دارد بی‌خورشید هم روز است، روزی رنگارنگ و دل‌پذیر. شب و مرگ و دیکتاتوری را از خاطر می‌برند این ستاره‌های درخشان این نغمه‌های دلاویز زندگی. رویش این گل‌ها بهار کرده‌اند این شبستان زمستانی زده را.
آی آدم‌ها که در خانه نشسته شاد و خندانید! یک نفر بی آب٬ تشنه لب٬ دارد می‌سپارد جان.

ارسال به: Balatarin::Donbaleh::100C::oyax::Mohandes::Del.icio.us::Friendfeed::Twitthis::Facebook::Addthis to other::Subscribe to Comments Feed::Subscribe to Feed

Advertisements

11 دیدگاه »

  1. Suta said

    Our people should know every thing. I am in doubt that most of the people even know about these eighteen prisoners› hunger protest We must notify them. It is the first thing we must do.

  2. mona liza azadi said

    marg bar JE jani

  3. sahar said

    manam sharmandam vaghean sharmande!!!! vali hichkasry nemitonam bokonam va mese in
    adama inghadr shoja nistam!

    • balva said

      سحر عزیز، امیدوار باقی بمان روزی که دیر نیست همه می‌توانند بقدر توان خود یاری رسانند.

  4. NIA said

    زیبا نوشتی.در بالاترین انرژی کافی برای رای دادن نداشتم ناچار اینجا + منو پذیرا باش.
    بیانت منو یاد شعر راجر مگاف انداخت.
    میگه:
    هر روز
    به مردن فکر می کنم.
    به مریضی،قحطی
    خشونت،تروریسم،جنگ
    به آخرالزمان.

    وهمین
    کمک می کند به هیچی فکر نکنم.

    • balva said

      نیای عزیز٬
      سپاس. شعر جالبی بود.

  5. hedayat said

    دانشجویا ن ما نباید خود را تسلیم ضعف کنند. تنها به اندازه نیرو هایی که آزاد می‌‌کنیم جهل و نادانی‌ از وجود جامعه ما پاک می‌‌شود. هیچ جنگی در کار نیست مگر جنگ با جهل و نادانی‌ قرون. پدران ما بسیار غفلت کرده ا‌ند از اموختن و اموزاندن. هر روز روحمان سأ ییده میشود جسممان تکیده غرورمان خورد و انسانمان دیری است که مرده است. ما تنها جسد انسانمان را بر دوش میکشیم هر روز از صبح تا شام.
    باید که ایستاده باشیم. ایستاده به قامت انسانمان. باید که ایستاده باشد انسان ما.
    از هیچستان میأ ییم از هیچستان شاه , نه ۳۷ سال نه ۵۰ سال بل ۲۵۰۰ سال غفلت و نادانی‌. انا ن که هاله ‌های مقد س بر سر دارند و خود را نجات دهنده ما می‌‌داننند خود محصول آن هیچستانند.
    چه کسی باید گل بکارد در این بیابان خشک. چه کسی‌ باید اندیشه آی نو بیارد در سرزمینی که اندیشیدن خود بزرگترین گناه است. چه کسی‌ باید لبخندی به این غمکده بیاورد. چه کسی‌ باید ما را بیاموزاند
    شما هستید امید‌های ما شما هستید مروارید‌های باران در سرزمینی که نمی‌‌بارد.
    باید که پایدار باشید باید که استوار باشید.

  6. hamed said

    hedayat aziz ta vaghti ke beghole shoma in javanan(morvardi ha) nakhahand ke agah bashand,unvaght esteghamat va paydari ya hata omid che manaiy khahad dasht??

  7. محارب said

    مردم ايران مى‌گويند فاشيسم عمامه پيچ نمى‌خواهيم،
    سنگسار و اعدام و دست و پا بريدن نمى‌خواهيم،
    حجاب اجبارى، دين اجبارى و حكومت تحميلى نمى‌خواهيم. ‌
    برويد، برويد و گورتان را از ايران گم كنيد!

    آخوندهاى حاكم بالاترين حق ملت ايران ـ حق حاكميت ـ را غصب كردهاند.
    ما حق حاكميت مردم ايران را مى‌خواهيم، ما راى مردم ايران را مى‌خواهيم، ما انتخابات آزاد مىخواهيم. …
    http://www.pezhvakeiran.com/page1.php?id=23808

  8. […] نق‌زن تاریح نباشیم سازندگان خردمند و آگاه آن باشیم! * شرمنده‌ام که گرسنه و تشنه نیستم و کف پاهایم را شلاق شیا… * جعفر کاظمی٬ شاهد زنده‌ی کشتار تابستان ٬۶۷ زیر تیغ […]

  9. […] نق‌زن تاریح نباشیم سازندگان خردمند و آگاه آن باشیم! * شرمنده‌ام که گرسنه و تشنه نیستم و کف پاهایم را شلاق شیا… * جعفر کاظمی٬ شاهد زنده‌ی کشتار تابستان ٬۶۷ زیر تیغ […]

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: