از ۲۲ خرداد به راه افتادیم در ۲۲ بهمن به آزادی خواهیم رسید.

امسال را حاکمان «جمهوری اسلامی» با خواب‌های طلایی آغاز کردند. تصور می‌کردند در اوج ثبات و شکوفایی قرار دارند. مثل آدم مرفهی که دیگر نیازهای اولیه‌اش را پاسخ گرفته است و دنبال کم کردن وزن و رسیدن به سرووضع خود است، سالشان را سال «اصلاح الگوی مصرف» نامیدند. قصد داشتند در انتخاباتی پر سر و صدا و آزاد، چیزی شبیه انتخابات آمریکا، با مناظره و کارناول خیابانی مردم را پای صندوق‌ها بکشانند و تمام محاسباتشان بر این مبنا بود که از دل این ماجراها احمدی‌نژاد با رای بالا انتخاب می‌شود. ساکنان تازه‌ی کاخ سفید هم می‌توانستند به مردم خود بگویند:«چه می‌شود کرد، مردم ایران مردمی مذهبی هستند و رهبر مذهبی خود را دوست دارند و شخصی که مورد تایید رهبر هست در دموکراسی که به هر حال با معیارهای جهان سومی قابل قبول هم هست به ریاست‌جمهوری برگزیده شده است. پس ما باید با این دولت وارد مذاکره شویم و به مشکلات سی سال بینمان خاتمه دهیم و از جمهوری اسلامی برای سرکوب مخالفانمان در منطقه استفاده کنیم.» این گونه بز رازی دزد هم راضی. جمهوری اسلامی می‌توانست به جامعه جهانی باز گردد و نوکیسه‌های بورژوا شده می‌توانستند بر ثروت‌های افسانه‌ای خود بیافزایند.
بازی خوب شروع شد و مردم هم وارد بازی شدند اما بازی نخوردند و بازی را به هم زدند. یکی از نامزدها که از غربال تنگ منفذ شورای نگهبان عبور کرده بود رای بالا آورد و سوگلی رهبر شکست مفتضاحانه‌یی خورد. پس چاره‌یی نماند جز تقلبی گسترده، شتابزده و مضحک و اعلام برنده شدن آقای احمدی‌نژاد به عنوان رئیس جمهوری و حمایت سریع و صریح رهبر از او. تا اینجا هنوز اتفاق مهمی نیفتاده بود. جهان می‌توانست این انتخابات را تایید کند و این‌ها هم از مردم دل‌جویی کنند و لقمه‌نانی و پست حاشیه‌یی برای نامزدهای شکست‌خورده تدارک ببینند و در نهایت سرخوردگی می‌ماند برای نسل جوانی که به میدان آمده بود تا سرنوشت خود را تعیین کند که آن‌ها بعد از مدتی فروکش می‌کرد و مردم به کار و بارشان می‌رسیدند و اوضاع ختم به خیر می‌شود و نکبتی که گریبان‌گیر مردم بود تدوام پیدا می‌کرد. آن‌ها روی سکوت مردم شرط بسته بودند. در دوران موسوم به اصلاحات از سوی اصلاح‌طلب‌ها این موضوع جا افتاده بود که مردم حاضر به دادن هزینه نیستند آن‌ها فقط تا پای صندوق پشت نامزدها را دارند و بعد از آن به خانه می‌روند و حاضر نیستند برای دفاع از رئیس‌جمهور منتخبشان جان‌فشانی کنند و به خیابان بیایند. چه چیز این طلسم شوم را خنثا کرد. حضور خودبه‌خودی و شورانگیز مردم پس از اعلام رای. مردم به خیابان آمدند و «رای خود» را طلب کردند.
از فردای ۲۲ خرداد نبرد آغاز شد. خروش میلیونی مردم در ۲۵ خرداد جمهوری اسلامی را در بن‌بست قرار داد. اگر دست به سرکوب گسترده می‌زدند پروژه‌ی نزدیکشان به آمریکا و رفتن به سوی حکومتی با استاندارهای جهانی، گیرم استاندارهای تخفیف داده شده‌ی جهان سومی داشتند به خطر می‌افتاد. چاره را در تهدید دیدند، رهبرشان آمد و تهدید کرد این تهدید کارساز شود، ۳۰ خرداد مردم مصمم به خیابان‌ها آمدند، بساط کهریزک را راه انداختند و تصور کردند که دیگر جنبش سبز را سرکوب کرده‌اند و حالا می‌توانند، کهریزک را نفی کنند و دو سه مقصر هم پیدا کنند. اما جنبش خروشان‌تر به پیش رفت و کار به عاشورا کشید و این‌ها مجبور شدند چوبه‌ی دار به پا کنند و دو جهان نازنین را بردار کشند، گیرم آنان اساسا ربطی به خیزش سبز مردم نداشتند و قبل از انتخابات دستگیر شده بودند. رفتن به سمت خشونت لجام‌گسیخته پروژه‌ی نزدیک‌شان به غرب را مختل می‌کند.
در این مورد آمریکا بارها به جمهوری اسلامی فرصت داد تا جنبش سبز را با روش‌هایی نچندان خشن سرکوب کند یا بتواند به هر حال به اجماع درونی برسند و مثلا با حذف احمدی‌نژاد فضا را آرام کنند تا غرب بتواند به رژیم نزدیک شود. مسلما آمریکا پس از سی سال موش و گربه بازی کردن با جمهوری اسلامی حالا نمی‌تواند در حالی که حکومت کاملا بی‌ثبات است و خیزش مردمی وجود دارد به جمهوری اسلامی متزلزل نزدیک شود.
۲۲ بهمن، نبرد نهایی یا حداقل نبردی سرنوشت ساز است. افکار عمومی جهان همراه جنبش سبز است و دیگر همگان فهمیده‌اند مردم ایران هیچ سنخیتی با حکومتی که برآنان فرمان می‌راند ندارد. ۲۲ بهمن مردم هرچقدر باشکوه‌تر به خیابان‌ها بیایند حفاظ امنیتی بالاتری برای خود ایجاد می‌کنند و جلوی خشونت جمهوری اسلامی را خواهند گرفت. حاکمان ایران دیگر زمان برای کش دادن ماجرا ندارند درواقع فرصتشان خیلی وقت است به پایان رسیده است. این آخرین گام و سرنوشت‌سازترین گامی است که مردم ایران برای رسیدن به آزادی و زندگی شرافت‌مند انسانی باید بردارند. این گام هرچقدر استوارتر و بلندتر برداشته شود سرنوشت بهتری برای‌شان رقم خواهد خورد. اکنون همه‌ی ما آرشی هستیم با تیری در کمان که هر چقدر این تیر بلندتر بپرد خانه‌هایمان فراخ‌تر می‌شود.

مرز را پرواز تیری می‌دهد سامان
گر به نزديكی فرود آيد
خانه‌هامان تنگ
آرزومان كور
ور بپرد دور
تا كجا؟ تا چند؟ (آرش کمان‌گیر، سیاوش کسرایی)

ما شایسته‌ی زندگی بسیار بهتری هستیم نکبتی که پیرامون‌مان را گرفته است در شان و حد و اندازه‌ی تاریخ و فرهنگ و میزان رشد اجتماعی‌مان نیست. در صد سال گذشته از مشروطه تا کنون داریم برای آزادی و حق تعیین سرنوشت و عدالت اجتماعی مبارزه می‌کنیم و اکنون افق روشنی در پیش چشم‌مان گشوده شده است. پیرهایمان برای خاطر جوانانمان و جوانان‌مان برای تدارک دید سال‌ها خوش پایانی برای پیرانمان روز ۲۲ بهمن به خیابان می‌آیند و ارداه‌ی خود را برای داشتن زندگی بهتر در دنیایی بهتر به نمایش می‌گذارند. نه فقط برای خود که برای سعادت نوزاد دشمنمان به خیابان می‌آییم.

نه به خاطر ِ آفتاب، نه به خاطر ِ حماسه
به خاطر ِ سايه‌ي ِ بام ِ کوچک‌اش
به خاطر ِ ترانه‌ئي
کوچک‌تر از دست‌هاي ِ تو

نه به خاطر ِ جنگل‌ها، نه به خاطر ِ دريا
به خاطر ِ يک برگ
به خاطر ِ يک قطره
روشن‌تر از چشم‌هاي ِ تو

نه به خاطر ِ ديوارها ــ به خاطر ِ يک چپر
نه به خاطر ِ همه انسان‌ها ــ به خاطر ِ نوزاد ِ دشمن‌اش شايد
نه به خاطر ِ دنيا ــ به خاطر ِ خانه‌ي ِ تو
به خاطر ِ يقين ِ کوچک‌ات
که انسان دنيائي‌ست
به خاطر ِ آرزوي ِ يک لحظه‌ي ِ من که پيش ِ تو باشم
به خاطر ِ دست‌هاي ِ کوچک‌ات در دست‌هاي ِ بزرگ ِ من
و لب‌هاي ِ بزرگ ِ من
بر گونه‌هاي ِ بي‌گناه ِ تو(احمد شاملو، از عموهایت)

وعده‌ی ما ۲۲ بهمن تهران، میدان آزادی‌‌‌‌‌‌ و سراسر جهان.

Advertisements

۱ دیدگاه »

  1. […] This post was mentioned on Twitter by N Chevre, N Chevre. N Chevre said: http://tinyurl.com/yzjomnu از ۲۲ خرداد به راه افتادیم در ۲۲ بهمن به آزادی خواهیم رسید.#iranelection #22Bahman […]

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: