بترسید! بترسید! ما همه با هم هستیم.

وقتی در بیست و پنجم خرداد ماه هشتاد و هشت جمعیت چند میلیونی مردمی آزادی‌خواه و صلح‌جو در تهران به خیابان آمدند و «رای» خود را طلب کردند و با گلوله به سر جوانانشان شلیک شد جمعیت یک صدا و میلیونی فریاد زدنند «نترسید! نترسید! ما همه با هم هستیم.» می‌توانستند بگویند: «نترسید چون آمریکا و انگلیس و … با ماست»، می‌توانستند بگویند: «نترسید چون فلان نیروی مسلح یا فلان حزب و سازمان با ما ست» یا بگویند: «نترسید چون خدا یا امامی غایب یا امامی در ماه با ماست!» اما گفتند: «نترسید چون ما همه با هم هستیم.» و براستی این باشور و شعورترین شعاری بود که می‌شد فریاد کرد. «ما» فقط وقتی نباید بترسیم که با هم باشیم و دشمنان ما وقتی می‌ترسند که ما با هم باشیم. راز ماندگاری جمهوری اسلامی در این سی سال، راز خفقانی که ما را فراگرفت این بود که با هم نبودیم. متفرق بودیم، گروه گروه بودیم و توانستند بر ما حکومت جبارانه داشته باشند.
آن «ما» عقاید مختلف و متفاوتی داشت. از کسانی که در انتخابات شرکت نکرده بودند و کلیت جمهوری اسلامی و اصل ولایت فقیه را قبول نداشتند تا کسانی که جمهوری اسلامی و حتی آقای خامنه‌ای را به عنوان رهبر قبول داشتند و مثلا تصور می‌کردند او از تقلب خبر ندارد و وقتی جمعیت میلیونی را ببیند تغییر عقیده می‌دهد. حرکت جنبش به سمت جلو و رفتار حکومت موجب شد این ما متحدتر شود. کسانی که موسوی و کروبی را به عنوان تشکیل دهنده و اعضای رده بالای جمهوری اسلامی قبول نداشتند وقتی مقاومت و پایداری آنان را دیدند و آنان را در خیابان در بین خود مشاهده کردند دلشان نرم شد و به سوی آنان گرایش بیشتری پیدا کردند از سوی دیگر کسانی که به خامنه‌ای امید بسته بودند و حرف‌های او در نماز جمعه‌ی بیست و نه خرداد، و فرمان کشتار صادر کردنش، از او بریدند. به عبارت دیگر پهنای باند اختلاف در جنبش کوچک‌تر شد و مردم به هم نزدیک‌تر شدند.
اما متاسفانه گروهی که عمدتا در خارج از ایران حضور دارند از همان آغاز سعی کردند در این جبهه و جنبش تفرقه ایجاد کنند. اکبر گنجی از موضع راست هنگام گردهمایی در جلوی سازمان ملل با شرط گذاشتن که فقط رنگ سبز باید حضور داشته باشد موجب تفرقه شد و عملا آن گردهمایی اعتراضی با جمعیت نچندان زیاد و به صورت نحبه‌گرایان برگذار شد. حذف این جریان موجب شد اجتماع علیه حضور احمدی‌نژاد در سازمان ملل دیگر متولی نداشته باشد و جمعیتی به مراتب زیادتر شرکت کنند. از سوی دیگر گروهی از احزاب چپ یا سلطنت‌طلب کل جنبش سبز را انکار کردند یا خود را به عنوان رهبر و سازمان دهنده این جنبش معرفی کردند.
بیانیه‌ی اخیر عبدالعلی بازرگان، عبدالکریم سروش، محسن کدیور، اکبر گنجی، سید عطاء الله مهاجرانی هر چند ظاهری دلسوزانه و در جهت جنبش سبز دارد اما عملا باطنی ضدجنبش و عاملی برای تفرقه و به یاس کشاندن آن است هر چند ممکن است تمام امضا کنندگان آگاه به این امر نباشند.
ده خواسته‌ای که به عنوان خواسته‌های بهینه‌ی جنبش سبز مطرح شده است خواسته‌ها خوبی است و جنبش سبز هم عملا در این مرحله چیزی بیشتر از این‌ها را مطالبه نمی‌کند و یا حتا شاید به چیزی کمتر که در بیانیه‌ی شماره‌ی ۱۷ میرحسین موسوی هم بود بسنده کند این ظاهر خوب این بیانیه است اما باطن فریب‌کارانه‌اش این است که راه‌کاری برای رسیدن به این خواسته‌ها مطرح نمی‌کند. این همان پروسه‌یی است که در دوران معروف به اصلاحات موجب از بین رفتن تمام شور و نشاطی شد که برای آزادی و دموکراسی در بین مردم ایجاد شده بود و سرانجام کار به جایی رسید که احمدی‌نژاد وارث اصلاحات شد.
تبلیغات رژیم گویا بیش از همه بر روی این دوستان روشنفکر تاثیر گذاشته است. مردم در روز عاشورا همان چیزهایی را می‌خواستند که همیشه خواسته اند جوری این روشنفکران گرامی حرف می‌زنند که انگار مردم خواسته‌های رادیکالی داشته‌اند و به همین دلیل سرکوب شده‌اند اگر خواسته‌های‌شان را کم کنند حکومت هم سرکوب نمی‌کند! یکی نیست بگوید: روشنفکران حسابی مگر مردم در ۲۵ خرداد چیزی جز رای‌شان می‌خواستند که به سرشان شلیک شد؟ مگر در ۳۰ خرداد ندا آقا سلطان و سهراب اعرابی چه می‌خواستند که به قلب‌شان شلیک کردند؟ مگر کسانی که در کهریزک مورد تجاوز قرار گرفتند خواسته‌ای جز ابطال انتخابات داشتند؟
فریبکاری بیانیه‌هایی این‌چنین در این است که به بخش‌هایی از مردم این‌گونه الغا می‌کند که گویا وحشی‌گری حکومت به‌خاطر رادیکالیسم بعضی‌ها است اگر صف این بعضی‌ها را از خود جدا کنند حکومت هم خشونت نمی‌کند! این سم تفرقه است که گروهی آگاهانه و متاسفانه گروهی دیگر ناآگاهانه و ساده‌لوحانه و خیرخواهانه به جنبش تزریق می‌کنند.
معلوم نیست این پنج تن چگونه خود را به عنوان خط دهندگان جنبش سبز و ترسیم کنندگان مسیر آینده‌ی آن جا می‌زنند. خب اگر قصد و نیت خیر دارید چرا جمع گسترده‌ای را به این کار نمی‌گمارید. چرا حتا مخملباف و سازگارا نباید در این بیانیه حضور داشته باشند در حالی جنبش سبز در مرحله‌ی کنونی نیاز به گسترده‌ترین حمایت‌ها دارد و این‌کارهای پنج نفر برای متولی جنبش سبز شدند جز تفرقه و تشتت چیزی به بار نخواهد آورد.
امیدوارم به‌زودی بیانیه‌ی قوی و مستدل با خواسته‌هایی روشن از طرف قشر وسیعی از جنبش سبز و اپوزیسیون منتشر شود. تمام جنبش سبز و حامیانش در آن حضور داشته باشند هیچ کس را نباید از امضا کردن پای آن بیانیه منع کرد. امیدوارم آقای مخملباف و سازگارا که در این روزها کنار مردم بوده‌اند دست به این کار بزنند و سعی کنند بیانیه‌ای با خواسته‌های مشخص به امضای طیف وسیعی از مخالفان برسانند. از کمونیست‌ها تا مشروطه‌طلب‌ها و تمام کسانی که آمده هستند پای آن بیانیه را امضا کنند خوب است حداقل نماینده‌ای در بیانیه داشته باشند. مراقب کسانی که می‌خواهند جنبش را مصادره کنند و خود را به عنوان رهبران و خط‌دهندگان جا بزنند باشید. «ما» فقط و فقط وقتی پیروز می‌شویم که با هم باشیم و فقط و فقط وقتی از ما می‌ترسند که با هم باشیم. پس با هم بمانیم و در کنار هم یک‌دیگر را نقد کنیم اما برای جنبش خط مشی و خواسته تعیین نکنیم.

ارسال به: Balatarin::Donbaleh::100C::oyax::Mohandes::Del.icio.us::Friendfeed::Twitthis::Facebook::Addthis to other::Subscribe to Comments Feed::Subscribe to Feed

Advertisements

6 دیدگاه »

  1. balva said

    لینک در بالاترین: http://balatarin.com/permlink/2010/1/4/1901816

  2. ناشناس said

    به نظرم بایستی برای جنبش سبز چند نماینده تعیین شود که می تواند از احزاب گوناگون باشد اصلاح طلب، سلطنت طلب، مجاهد خلق و دیگر گروهک های دیگر که برای آزادی ایران تلاش کرده اند و به صورت سلسله مراتبی این عمل انجام شود. همانطور که به صورت سلسله مراتبی دارد تجزیه می شود.
    مطمین باشید هر گروه برای خود طرفدارانی دارد و آنها هم مردمند اگر غیر از این است دوباره دچار یک حکومت استبدادی خواهیم شد که 30 سال دیگر گریبانگیر ما خواهد بود.

  3. arya said


  4. Social comments and analytics for this post…

    This post was mentioned on Twitter by MrZand: Betarsid! Betarsi!, Ma Hame Ba Ham Hastim (fa) http://bit.ly/7Ex3vJ #iranelection…

  5. […] مطالب مرتبط × پارلمان آزاد شکاف در حکومت وحدت در جنبش × بترسید! بترسید! ما همه با هم هستیم. × همه با هم علیه […]

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: