در ۱۳ آبان «آزادی» را بخوان به هر زبان که تو دانی

0e24d8e019ffdf5d3a769c94cba6aeb2
آن زمان‌ها که آهن به آهنگری نرم می‌شد، نوجوانی را، چنان که رسم آن زمانه بود، به آهنگری بردند تا شاگردی كند و آهنگری آموزد. استاد نخست دمیدن در دم آهنگری را به او آموخوت و گفت: «دم آهنگری را بدم!» شاگرد، به سیاق استاد، مدتی ایستاده، دم را دمید، خسته شد؛ گفت: «استاد اجازه هست بنشینم و بدمم؟» استاد گفت: «به قاعده نیست اما مهم نیست، بنشین»
شاگرد مدتی دمید و گفت: «استاد! اجازه میدی دراز بكشم و بدمم!» استاد، خشم خود فرو خورد و، گفت: «دراز بكش و بدم». بعد از مدتی شاگرد باز توان از کف برفت و گفت: «استاد خوابیده هم می‌توا بدم اجازه هست بخوابم و بدمم؟» استاد، پتک بر سندان کوفت و گفت: «تو بدم، بمیر و بدم.»
در باره‌ی این که چه شعارهایی در «۱۳ آبان» بدهیم زیاد گفت‌وگو کردیم. این بحث‌ها به‌خودی خود بسیار خوب است چون دیدگاه‌های‌مان را به هم نزدیک‌تر می‌کند و عمیق‌تر می‌شویم. اما یک اصل نباید فراموش شود و آن این است که جریان زندگی و مبارزه است که شعارها را در نهایت تثبیت می‌کند و جریان اجتماعی را پیش می‌برد. صحنه‌ی مبارزه در خیابان مسیر و سرنوشت‌ها را رقم می‌زند. گاه در مقابل پلیس قرار می‌گیرم و لباس شخصی‌های زنجیرپاره کرده، گاه در مقابل مردم عادی از اطراف و اکناف آورده، گاه خودمان هستیم ده‌ها هزار نفره… مسلما در شرایط مختلف فضا و جو شعار خاصی را مطلبد که خواهیم داد.
در راه‌پیمایی روز قدس اتفاقات بامزه‌یی افتاد که بعضی‌ها را خودم شاهد بودم بعضی‌ها را از دوستان و بستگان که در راهپیمایی بودند شنیدم. که روزی خواهم نوشت. اما یکی را که خودم شاهد بودم در بلوار کشاورز اتفاق افتاد. گروهی حدود صد نفر از راهپیمایان دولتی سمت شمال بلوار بودند و چندین هزار نفر در جنوب بلوار، و صدها نفر مردمی که از خیابان‌های اطراف سرازیر بودند و می‌رفتند تا به سبزها بپیوندند. شعارگویان دولتی «الله اکبر» گفتند مرد جوانی که تازه رسید بود شروع کرد به «الله اکبر» گفتن که هنوز «الله»‌اش به «اکبر» نرسیده بود که همه برگشتند و گفتند:«نگو این الله اکبر ما نیست!» می‌خواهم بگویم حتا «الله اکبر» هم که می‌گوییم معلوم است کدام طرفی هستیم.
خیلی خوب است که حرف بزنیم و بحث کنیم و شعارهای بد و خوب را مشخص کنیم اما یک چیز را فراموش نکنیم. «شعور» که بالا برود «شعار» پر شور و شعور ساخته می‌شود. اصل اساسی این است که همه باید در «۱۳ آبان» در خیابان باشیم. هر بحثی که بخواهد سستمان کند و بهانه‌ای دستمان دهد که «۱۳ آبان» به خیابان نرویم، بحثی انحرافی است. اصل اول این است که باید در این کوره دمیده شود باید به خیابان برویم می‌خواستم بگویم در خیابان که هستیم به شعارهای هم احترام بگذاریم دیدم اصلا مگر غیر از این است وقتی در خیابان هستیم نوعی مستی خاص تمام وجود آدمی را فرامی‌گیرد، از آن مستی‌ها که آدم‌ها را مهربان می‌کند و بخشنده و دوستی را افزایش می‌دهد. در خیابان که هستیم همه آزادی می‌خواهیم همه برابریم و برابری و دوستی می‌خواهیم و پیروزی خرد بر جهل، عشق بر نفرت، روز بر شب، سفیدی بر سیاهی فقط باید یادمان باشد آسمان با رنگین‌کمان زیباست و یادمان باشد آزادی یعنی زندگی انسانی در کنار یک دیگر برای بهتر زیستن همگانی.
آنان که بهانه می‌جویند که در خانه بمانند حتما می‌گویند: «برویم که چه بشود برای «جمهوری اسلامی» بزک شده مبارزه کنیم؟» باید به آن‌ها گفت شما تشریف بیاورید هر شعاری که می‌خواهید بدهید. کسی در خیابان جلوی شما را نمی‌گیرد که فلان شعار را بده یا نه. آن‌هایی که در خانه می‌مانند و می‌گویند:«برویم که چه شود این‌ها دشمن کل جمهوری اسلامی هستند در صورتی که ما خواهان سرنگونی جمهوری اسلامی نیستیم.» به این‌ها باید گفت:«اگر در خانه بمانید جمهوری اسلامی به هر حال سرنگون می‌شود اما شما دیگر بعد از آن جایی ندارید اگر به اسلام علاقه‌مند هستید بیایید و از آن دفاع کنید و نشان دهید اسلام شما با جنایت و آدم‌کشی و دشمنی با آزادی مخالف است.» هیچ‌کس بهانه‌ای برای نیامدن ندارد. همه باید روز «۱۳ آبان» در ایران و هر جای دنیا که هستیم حتا اگر یک نفری در شهری دور افتاده‌ای در گوشه‌ای از دنیا هستیم باید برویم و از «آزادی» و «کرامت انسانی» دفاع کنیم.
در یک کلام شما به خیابان بیاید و هر چه می‌خواهید بگوید در نهایت این مردم هستند که شعاری را چند نفری تکرار می‌کنند، یا چند صد نفری، یا چند هزار نفری، یا میلیونی کمیت مهم نیست مهم این است که بر اساس وجدان و شعور خود و درکی که از آزادی دارید به خیابان بروید و به هر زبان که می‌توانید فریاد زنید:«زنده باد زندگی»، «زنده باد آزادی»

مطلب مرتبط
هم شرقی، هم غربی، جمهوری ایرانی
میرحسین عزیز ما تا آخر با تو بودیم تو تا کجا با ما هستی؟
آیا «دولت سبز ملی» در «حکومت سیاه ولی‌فقیه» دست یافتنی است؟

ارسال به: Balatarin::Donbaleh::100C::oyax::Mohandes::Del.icio.us::Friendfeed::Twitthis::Facebook::Addthis to other::Subscribe to Comments Feed::Subscribe to Feed

Advertisements

12 دیدگاه »

  1. luna said

    درود
    شعارهایی مانند «ایران» یا برابری همه اقوام ایرانی و درود بر «معلم» «کارگر»، «ما همه یک نداییم، ما همه یک صداییم» و … هم حداکثری است

  2. سبز یعنی استقامت تا بهار

  3. علی.ق said

    زنده و سرسبز باشید
    .
    .«زنده باد زندگی»، «زنده باد آزادی»

  4. ایران سبز said

    پخش اعلامیه های 13 آبان در تهران http://www.youtube.com/watch?v=O_61AhzAOPE

  5. goobash said

    الله اصغر!!!

  6. ناشناس said

    خدا بزرگه بجای الله و اکبر
    ملت سبز ایران دیکتاتوری نمی خوان
    نسل ما آریاست دین از سیاست جداست

  7. democracy4sabz said

    جنبش سبز ایران آماده قیام است

    فصل از نو نوشتن تاریخ ایران فرا رسیده است . فروپاشی دستگاه انگلی و ددمنش خامنه ای/ احمدی نژاد تنها راه برون رفت از بحران کنونی و گشایش روزنه امید به ایران بهتر فرداست. باید دانست این رژیم به دلیل سرشت انگلی ، میتواند فضاحت کنونی وبدتر از آن را، سالها کش داده و با فرسایش مردم و میهن ، ادامه حیات دهد و درست به همین دلیل پیشدستی ملت در تعرض و سرنگون کردن آن بایسته است. جنبش سبز بویژه در عمر 3 ماهه خود پس از 22 خرداد ، دیگر اصلاح طلب نیست . یعنی نگذاشته اند باشد . این جنبش ناخواسته و در نتیجه بایسته ، برانداز است . از دیگر سو خامنه ای اگر ظرفیت آشتی و گفتگو و همزیستی داشت، کودتا نمیکرد. توبه گرگ مرگ است. موثرترین روش در براندازی ، اختلال در بخش کشوری دستگاه کودتا با اتکا به پایگاه اجتماعی هماهنگ و با طرح های واقع بینانه با فاصله زمانی مناسب است . ساده تر بگوییم ، راهپیمایی و راهپیمایی و راهپیمایی . جامعه ما باید با غیر عادی کردن وضعیت زندگی کشوری علاوه بر ایجاد دردسر برای دولت غاصب، لشکر کودتا را وادار به خارج شدن از سنگر و ترک زندگی عادی کشوری کرده و با بهره گیری از فرصت ، به سرکوب کردن خائنان پراکنده اقدام کند . به دیگر سخن باید با راهپیمایی و تحصن میلیونی و تبدیل راهپیمایی به تحصن و نیز اعتصاب که تاکنون آزموده نشده است ،خفاشان کودتا را در برابر دو راهی زوال و فرار تدریجی یا پیشدستی در تعرض و برقراری حکومت نظامی- که در واقع عقب نشینی پیش از تعطیل و فروپاشی است – قرار دهیم. اگر روز قدس در ماه رمضان نبود و حضور ما در خیابان تا صبح شنبه ادامه می یافت امروز ، محمود به جای سفر نیویورک به کاراکاس گریخته بود. وضعیت رژیم جوری است که اگر به کمتر از صد راضی شود ، می رود. کافی است “یک آجر “ از دیوار کودتا “به زور” از آن بیرون کشیده شود تا فروپاشی آغاز شود . درست به همین دلیل ، نه سنگ 100 کیلویی تصرف خانه و دفتر خامنه ای ، بلکه سنگ 50 کیلویی بسیج 5 ماهه نیرو برای تبدیل راهپیمایی 22 بهمن به تحصن در صدا وسیما را، پیشنهاد میکنیم. معتقدیم برای برخورد محتوم با کودتا و پیروزی جنبش ، بسیج و آگاه سازی مردمی لازم است . ولی این بسیج به هر امیدی به جز براندازی باشد ، تنفس کودتا و جان کندن جنبش است. کار که به براندازی برسد ، انواع هیات های آشتی از اردوگاه کودتاچیان به التماس نزد کروبی ، موسوی و منتظری خواهند رفت تا خامنه ای تنها برود. اینک میعادگاه هایی چون 13 آبان ، 16 آذر ، دهه محرم و از همه مهمتر 22 بهمن ، پیش روی ماست. به خون اشکان ، مصطفی ، سهراب ، محسن ، ندا ، کیانوش ، ترانه و همه نوباوگان پرپر شده سوگند ما میتوانیم از همین خیابان ها خامنه ای را به زیر کشیم و خواهیم کشید. آیا بهار 89 ، بهار آزادی نخواهد بود ؟
    آنان که از پیامد های انقلاب برای مردم بیم دارند توجه کنند که از فردای سرنگونی خامنه ای باید به سرعت تشکل های مدنی (حزب و انجمن و سندیکا) را شکل دهند تا سرنوشت انقلاب 57 و میداندار شدن فرصت طلبان تکرار نشود.
    رهزن مفتضح انقلاب و غارنشینان همراهش ، وصف حال تک تک سبزها را بدانند :

    زان آتش نهفته که در سینه من است خورشید شعله ای است که در آسمان گرفت

  8. ناشناس said

    خدا بزرگه بجای الله و اکبر
    ملت سبز ایران دیکتاتوری نمی خوان

    نسل ما آریاست دین از سیاست جداست

  9. زبان سبز said

    ساحل افتاده گفت : گرچه بسی زیستم
    هیچ نه معلوم شد ، آه که من کیستم !
    موج زخود رفته ای ، تیز خرامید و گفت :
    هستم اگر می روم ، گر نروم نیستم ..

    باید رفت ، باید بود … درود

  10. تبليغات براي 13 آبان يک طرف، اطلاع رساني براي سبز کردن آن هم يک طرف ديگر:
    «نبايد حتي 1 نفر هم از جمعيت ما در تظاهرات ها به نفع آنها مصادره شود. لطفا تمرکز خود را بر روي اطلاع رساني درباره روشهاي سبز کردن اجتماعات هم قرار دهيد و اين موضوع را جدي بگيريد. در اطلاعيه ها و فراخوان هاي خود حتما اين موضوع را با تاکيد زياد گوشزد کنيد که مردم در تظاهرات ها از عناصر سبز نظير لباس، پارچه، پلاستيک، بادکنک و کاغد سبز هر جور شده همراه خود داشته باشند. طرف ذهنش سبزه مياد تظاهرات ولي ممکنه رنگ ظاهرش سبز نباشه و اين حضورش به کل مصادره ميشه به نفع حکومت. اين خيلي مهمه. حتي مهمتر از حضور در راهپيمايي ها.» براي شروع مي توانيد همين متن را با ياهو مسنجر و نيز ايميل براي همه ارسال کنيد!

  11. آباد said

    پیشروی سبز در سیزده آبان

    چهارشنبه ، 13 آبان 1388 ، جنبش سبز به یکی دیگر از قرارهای ملاقات خود خواهد رسید. آنچه در پی می آید بیانی است ، چکیده توجه به آنچه در زبان جامعه و نوشته ها ی جنبش میگذرد ، تا مگر رهنمودی برای آن روز سرنوشت ساز باشد :
    1- در پی حماسه حضور سبز در روز 27 شهریور (قدس) که با وجود سه ماه خشونت کودتایی ، تحریم پیامک های تلفنی و بسته بودن مطبوعات مردمی رخ داد ، دل ها از اطمینان به آگاهی و همراه بودن مردم ، به آرامشی نسبی رسیده و در نتیجه شعارهای شبانه بر بام ها خاموش شده است . اطلاع رسانی نوشتاری، اینترنتی و سینه به سینه مردمی باید دوباره آغاز شود. بد نیست که 12 آبان ، ساعت 10 شب و به یاد آن صد روز پر حادثه ، بار دیگر بر بام ها رویم .
    2- اصل اساسی این است که همه باید در «۱۳ آبان» در خیابان باشیم . در باره‌ی این که چه شعارهایی در ۱۳ آبان بدهیم زیاد گفت‌وگو کرده ایم. این بحث‌ها به‌ خودی خود بسیار خوب است ، چون دیدهایمان را برای هم روشن ترمی‌کند و در شناخت هم عمیق‌تر می‌شویم. اما یک اصل نباید فراموش شود و آن این است که جریان زندگی و مبارزه است که شعارها را در نهایت تثبیت می‌کند و جریان اجتماعی را پیش می‌برد. صحنه‌ی مبارزه در خیابان ، مسیر و سرنوشت‌ها را رقم می‌زند. پس ، از ساعت 9:30 بامداد ، بیشماران خواهیم آمد ، در همان مسیرهای اعلام شده کودتاچیان و نه جای دیگر ، تا سیه روی شود هرکه در او غش باشد . منتظر مسیر آدم های معروف هم نخواهیم ماند . این که سپس برای خواسته هایمان در خیابان بمانیم یا نه بستگی به هرچه پر جمعیت تر بودنمان دارد و همانروز مشخص خواهد شد .
    در مرحله راهپیمایی توجه کنیم :
    آ) با هم با دوستان بیاییم و از پیش، قرارها و مرخصی ها را هماهنگ کنیم .
    ب) عکس هایی از شهیدان و گروگانان کودتا بیاوریم و از نشان های سبز استفاده کنیم.
    پ) در تهران از پنج مبدا : میدان سپاه ، میدان فردوسی ، میدان هفت تیر ، پل کریمخان و تقاطع خیابان های انقلاب وسعدی ، به سوی خیابان طالقانی و سفارت سابق آمریکا حرکت کنیم ، تا وادار به پاییدن همه این منطقه پهناور شوند. خیابان های فرعی پیرامون سفارت (ایرانشهر، اردلان ، ترابی ، موسوی ، پرفروشان و فرصت) را نیز پر کنیم تا پناهگاه تروریست ها نشوند.
    ج) شعار نویسی در مسیرها و بویژه هنگام شلوغی تظاهرات را فراموش نکنیم ، بهترین فرصت برای گذاشتن یادگاری بر دیوار های مرکزی شهر و خودروهای دولتی است .
    د) یک محموله کوچک داشته باشیم از : ماسک سبز، اسپری یا ماژیک سبز ، روزنامه (زیر انداز) ، آب و بیسکویت، سرکه (برای مقابله با گاز اشک آور) و چیزی برای دفاع
    ه) ساکنان خیابان های پیرامونی با خودرو هایشان به سوی راهپیمایی بیایند. این بهترین پشتیبانی در برابر تجهیزات و چماقداران گوناگون است .
    ی) هرگز بهانه درگیری به آشوبگران و چماقداران ندهیم. در صورت تلاش آشوبگران برای ربودن کسی ، صد نفره و هماهنگ او را آزاد کنیم . در پایان تظاهرات اگر کار به تحصن نکشید ، به صورت جمعی پراکنده شویم .
    3- جنبش سبز تا کنون در بسیج نیرو و راهپیمایی موفق بوده است و این فرصت را دارد تا فشار را بیشتر کرده ، از خود تعرض مدنی نشان دهد و با ماندن در خیابان ها خواسته هایی را طرح کند . ساعت 12 نیمروز (پایان حکومتی راهپیمایی) ، چنانچه جمعیت 90 درصدی ما به روبروی سفارت سابق آمریکا در تهران یا محل تعیین شده در شهرمان محدود نشده و دست کم تا سه برابر در همه خیابانهای اصلی پیرامونی کشیده شده باشد ، به نظر میرسد وضعیت برای ایجاد نخستین تحصن جنبش آماده خواهد بود. اما توجه کنیم برای عملی شدن این کار و جلوگیری از خطر یورش کودتاچیان ، به دو عامل همزمان نیاز خواهد بود :
    آ) هسته مرکزی :
    به یک هسته مرکزی و پیشگام برای تحصن نیاز است که هر جا وضعیت را مناسب دانستند با هماهنگی بر روی زمین بنشینند. در تهران برای اینکار ، مثلا برای پر کردن ضلع جنوبی و شرقی سفارت در خیابان های طالقانی و مفتح ، اگر فاصله هر کس از دیگری یک متر باشد ، به یک هسته بیست و پنج هزار نفری نیاز خواهد بود . حتما باید بنشینیم وگرنه نیروهای امنیتی به بهانه ایجاد آشوب و شورش کار را به درگیری خواهند کشاند . این هسته هرگز نباید شعاری بر ضد کسی یا چیزی بدهد و حضور بانوان بویژه مادران در صف های جلو و نزدیک به نیروهای ضد شورش و امنیتی در آن بسیار مهم است . اگر بنشینیم و اتحاد آرام خود را بصورت ده ها هزار نفری به رخ نیروهای امنیتی بکشیم امکان دارد نیروهای بسیج و ضد شورش ، که بسیاری از سربازان وظیفه ویا پرسنل بدون تعصب سیاسی و از جنس مردم هستند حتی به دستور فرماندهان خود برای مقابله با مردمی که با سکوت نشسته اند عمل نکنند . پس از ایجاد هسته اولیه باید با همبستگی آن را حتی پس از شلیک گاز اشک آور ، تهدید بلندگوها ، جرقه درگیری هایی که لباس شخصی های نفوذی پدید می آورند ، زدن باتوم روی سپرهای پلیس ضد شورش برای ایجاد فضای وحشت و حتی شلیک هوایی حفظ کرد.
    ب)پشتیبانی پیرامونی :
    هسته مرکزی باید به دو لحاظ از پیرامون ، مراقبت و پشتیبانی شود : از لحاظ امنیتی و از لحاظ جمعیتی . از لحاظ امنیتی هیچ چیز کاراتر از حضور انبوه سواره و پیاده مردم در خیابانهای پیرامونی نخواهد بود . این حضور جلوی رسیدن ماشین های آبجوش و تجهبزات ضدشورش به هسته مرکزی را میگیرد . و به لحاظ جمعیتی باید توجه داشت که سبزهای نشسته در هسته مرکزی نمیتوانند بیش از 5 ساعت در جای خود بمانند و باید پیوسته با جمعیت پیرامونی سبز ، جایگزین شوند. در این راستا به دلیل وجود طرح ترافیک در تهران تا ساعت 7 بعد از ظهر ، از همه رانندگان تاکسی و اتوبوس میخواهیم به یاد همکار دربندشان محسن اصانلو ، در ساعات 10 صبح تا 7 بعد از ظهر ، تردد بیشتر و کندتری در خیابان های انقلاب (از میدان فردوسی تا سر سعدی) مفتح (سعدی تا میدان هفت تیر)، قرنی (پل کریمخان تا میدان فردوسی) و خیابان کریمخان (پل تا میدان هفت تیر ) داشته باشند. ساکنان منطقه نیز میتوانند آن روز را بیرون از خانه ، سواره یا پیاده بگذرانند و به جمعیت نشسته و راهپیمایان پشتیبان بویژه با فرارسیدن شب کمک دهند. در صورت شکل گیری تحصن میتوان شعارهایی در دعوت از چهره های معروف یا طرح خواسته ها سر داد و به شایعات نیز نباید توجه نمود.
    بیاییم بار دیگر بیداری ملت را در روز 13 آبان به نمایش در آورده و برای تداوم این جنبش سبز ضددروغ تا راهپیمایی ها و تحصن های بت شکنانه آینده تمرینی شایسته کنیم .

    تا سخنی دیگر از رهایی بدرود

  12. […] آبان – در ۱۳ آبان «آزادی» را بخوان به هر زبان که تو دانی در یک کلام شما به خیابان بیاید و هر چه می‌خواهید بگوید […]

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: