هم اورشلیم، هم غزه/ عرق می‌خوایم، با مزه!

بیایید با خودمون روراست باشیم. همه‌ی آدم‌ها که قرار نیست دل شیر داشته باشن. آدما متفاوت هستن از همه نظر و از نظر شجاعت هم. چه شجاعت در شکستن تابوها و مقدسات و باورهای ذهنی‌شون چه شجاعت در عرصه‌ی عمل اجتماعی. ترسو بودن یا شجاع بودن به خودی خود نه منفیه نه مثبت. یه ویژگیه. بعضی قد بلند هستن، بعضی قد کوتاه، بعضی چاق و بعضی لاغر، بعضی مو دارن بعضیا طاسن، اینا رو بیشتر هورمنای ما تعیین می‌کنه تا اراده‌مون. اما هر انسانی که انسان باشه ته وجودش، دته قلبش نمی‌توانه مدافع ظلم و بی‌عدالتی باشه، نمی‌توانه ساکت بنشینه و ببینه مردمی رو دارن می‌کشن فقط و فقط برای این‌که در سکوت و آرامش رایشونو می‌خوان. می‌خوان آزاد باشن، می‌خوان مث آدم زندگی کنن. تا جایی که من می‌دونم غده‌ای توی بدن نیس که هرمون بی‌شرفی تولید کنه.

و اما روز قدس!
باید اعتراف کنم من مسلمان نیستم. اصلا هیچ دینی ندارم. خود خدا رو هم قبول ندارم، هیچ نوع خدایی! اما روزهایی که مردم غزه زیر بمب و موشک بودن یه چشمم اشک بود یه چشمم خون. وقتی هم خبر یه عملیات انتحاری را می‌شونم و چند تا آدم مظلم اسرائیلی را می‌بینم که تیکه تیکه شدن باز با تمام وجود رنج می‌برم. من از این که در کشوری زندگی می‌کنم و به دولتی مالیات می‌دم که نمی‌ذاره مردم فلسطین و اسرائیل کنار هم تو دو تا کشور همسایه زندگی کنن رنج می‌کشم. همون قدر از جلادای صهیونیست بدم می‌آد که از تروریست‌های مسلمون. می‌دونم توی غزه و جولان و جایی که الان بهش می‌گین اسرائیل مردمی زندگی می‌کنن که صلح می‌خوان که از جنگ بیزارن. راه حلش هم نه نابودی اسرائیله نه نابودی فلسطین، نه رفراندوم نه هیچ طرح خیالی دیگه. فکر می‌کنم بشر متمدن داره به یه راه حل می‌رسه. دو تا کشور مستقل و همسایه. یکی به نام فلسطین یکی به نام اسرائیل تا روزی که بشر همه‌ی مرزها را برداره و انسان‌ها را با کشیدن خطای فرضی و احمقانه تقسیم نکنه.
با خودم فکر می‌کردم روز قدس چه کار کنم: توی خونه بشینم پای «بالاترین» خبر بخوانم و آرزو کنم جمعیت زیادی بیاین و برام آزادی بیارن؟ نه! این زیاد به دلم نمی‌نشینه! همش حرص و جوش می‌خورم و آخر کار دست خودم می‌دم. پس تصمیم گرفتم برم. بالاخره یه چیزی می‌شه. مرگ یه بار شیون هم یه بار. حالا با خودم فکر کردم من که اینقدر می‌ترسم و دست و پام میلرزه تا یه مامور می‌بینم، لازم نیست که پرچم سبز دستم بگیرم. بالاخره جوونای جسوری هستن که سبز هم با خودشون می‌آرن. بعد با خودم فکر کردم. اصلا مگه دفعه‌های قبل که می‌ترسیدم اما پامی‌شدم می‌رفتم تو تظاهرات، وقتی نفس جمعیت بهم می‌خورد سرحال نمی‌آمدم و یه دفعه خودمو نمی‌دیدم با انگشتان وی شده وسط جمعیت.
خلاصه می‌خواهم بگم روز قدس اگر به آینده‌ی کشورم، به آزادی خودم، بچه‌هام، همسایه‌هایم، به مردمی که آن‌طرف اقیانوس زندگی می‌کنن… علاقه‌ دارم باید پاشم برم یه کاری بکنم، یه حرفی بزنم، یه چیزی بگم. اونای که تو ایران یا فلسطین یا اسرائیل به دنیا میان می‌خواهن زندگی کنن می‌خواهن کودکی کنن، نوجوانی و جوانی کنن و عاشق بشن… نمی‌خوان زیر بمب و موشک جزغاله بشن، نمی‌خوان بمب به خودشون ببندن و بِرن جشن تولد یه دختر ۱۶ ساله رو جهنم کنن. که چی بشه؟ نمی‌خوان روی بمبایی رو نقاشی کنن که قرار بخور رو سر بچه‌های انور سیم‌خاردار.
می‌دونید چی می‌خوام بگم؟ می‌خوام بگم روز قدس، یا هر اسمی که می‌خوایم روش بذاریم، پاشیم بریم تو تظاهرات، سبز بپوشیم یا نپوشیم مهم نیست مهم اینه که پاشیم بریم، بریم یه چیزی می‌شه دیگه شاید اصلا اوضاع خوب نبود و نتونستیم کاری کنیم و شعاری بدیم، شایدم اوضاع خوب بود. اگر دل و جراتشو داریم خب، سبز بپوشیم، سبز ببریم با خودمون اما اگه نداریم هم بریم شاید نفس جمعیت خورد بهمون و زیر یه نوار سبز و گرفتیم و یه دستی بالا بردیم با انگشتان وی شده و یه شعاری دادیم و بعد با وجدانی آسوده آمدیم خونه و با خودمون گفتیم آره اینه! ما ساکت نمی‌شنیم که شرافت انسانی‌مونو به مسخره کنن، که خس و خاشاک بهمون بگن.
راستش من فکر می‌کنم با این مخمصه‌ای که توش گیر کردن خیلی نتونن سرکوب کنن. فراموش نکنید دارن می‌رن آمریکا، می‌خوان برن تو جامعه جهانی خیال ندارن منزوی بشن، خیال ندارن محاصره‌ی اقتصادی‌شون کنن. می‌خوان برن پشت میز مذاکره. همین چند روز پیش اومدن بابت کهریزک معذرت خواستن حالا… خوش خیال نیستم، گفتن خرس بچه می‌زاد یا تخم می‌ذاره گفتن از این دم بریده هر چی بگی برمی‌آد… شایدم دوباره آتیش کردن سمت مردم شاید منی که الان دارم اینا را تایپ می‌کنم روز قدس یه باتوم بخوره تو سرم، یا به هم تجاوز کنن، نمی‌دونم. راستش منه ترسو اینا رو که نوشتم باز ترسیدم، اما می‌رم هر چه شد باد باد.. مرگ یه بار شیون هم یه بار…
امروز عصری که داشتم می‌آمدم خونه این فکرا توی سرم دور می‌زد. گفتم برسم خونه اینا را می‌نویسم توی وب‌لاگم شاید چند نفر بخونن و براشون مفید باشه. از ترسو بودن خودشون شرمنده نباشن. فرار به جلو نکن… فکرشم که می‌کردم ضربان قلبم بالا می‌رفت. سرمو رو گذاشته بودم روی دسته صندلی سرم رو که بالا آوردم دیدم جلوی چشمم با خطی ترسان و عجول یه شعار نوشته:
هم اورشلیم، هم غزه
عرق می‌خوایم، با مزه.
لبخند زدم با خودم گفتم عجب آدم باحالی.
خب پس به سلامتی همه‌ی آدم‌های شجاع یا ترسو که به اندازه‌ی توانشون تلاش می‌کنن برای ساختن دنیایی بهتر برای خودشون و حتی‌المقدر برای تمام مردم جهان. نوش!

ارسال به: Balatarin::Donbaleh::100C::oyax::Mohandes::Del.icio.us::Friendfeed::Twitthis::Facebook::Addthis to other::Subscribe to Comments Feed::Subscribe to Feed

Advertisements

9 دیدگاه »

  1. «با ياهومسنجر اين فراخوان را براي کليه دوستاتون بفرستيد» said

    راهپيمايي بزرگ روز قدس براي رسيدن به آزادي. ساکنين شهرهاي کوچک مثل تفرش، دامغان و … اگر براي روز قدس احساس خطر ميکنيد از پنجشنبه به تهران بياييد. اين راهيست براي شما كه اعتراضتان را فرياد كنيد و به درياي ملت بپيونديد. هركسيکه خود را ايراني ميداند به تهران بيايد تا 9صبح جمعه 27شهريور در يك نقطه اين شيربچه آسيا متمركز شويم و قلب تپنده اش را از شر بيماري كشنده ديكتاتوري نجات دهيم. جمعه صبح چنان يار يكديگر خواهيم بود كه سبزي ما سياهي را چون سيلابي بشويد و ببرد. با هم اگر باشيم، باطل رفتني است.

  2. درود بلوای عزیز
    مطالبتون خیلی خوبه فقط تعجب می‌کنم چرا انقدر بازدید کم؟! حیف مطالب شماست.
    از سرویس‌های اشتراکی مانند بالاترین استفاده کنید.

    • balva said

      دوست خوبم ممنون از لطفت الان این مقاله‌ی آخری را گذاشتم توی بالاترین فکر می‌کنم باید دوستان قدیمی بالاترین لطف کنند و لینک بدهد و کمک کنند اگر این مطالب را مفید می‌دانند داغ شود تا دیده شود.

  3. پیشنهاد پای کوبیدن به هنگام راهپیمایی روز قدس، تنها صداست که مي ماند! said

    نبايد به هيچ وجه بگذاريم حکومت انبوه جمعيت ما را در روز جمعه از آن خود کند. علاوه بر اينکه از نمادهاي سبز براي رنگي کردن حرکتمان استفاده مي کنيم، پيشنهاد موثر ديگري که داده شده پاي کوبيدن محکم با ريتم خاص به هنگام راهپيمايي روز قدس هست. اينجوري ديگه نميتونن ما را کتمان کنند. جلوي صدا را هيچ جوري نميشه گرفت. یک حرکت اعتراضی کوبنده که لرزه بر اندام دیکتاتور میاندازه! فقط جاهايي که خاک هست اين کار را نبايد بکنيم که گرد و خاک خاطر راهپيمايان سبز را آزرده نکنه. پیشنهاد کم خطر و پر اثری هست. فقط کافیه که 20 نفر از يک جایی شروع کنند به پايکوبي تا به کل جمعيت سرايت کنه. اين پايکوبي وقتی همه با هم هماهنگ باشند چنان قدرتی پیدا می کنه که مثل زمین لزره میمونه و در تاريخ ثبت ميشه. يادمون باشه که تنها صداست که مي ماند! پس صبح روز جمعه، طبل بزرگ زير پاي چپ! اين مورد را اطلاع رساني کنيم تا وقت هست. (بالاترين، دنباله، فيس بوک و ياهومسنجر)

  4. زنده باد ایران سبز said

    آقا دمه شما گرم
    بیا داریمت. . . بیا داریمت. . .
    من با این نظر دوستمون موافقم که احتمال قوی این سری بیشتر مدارا میکنن،فقط کفتار پیر اومد جمعه تهدید کرد که خودش هم میدونه داره ک… تلاوت میکنه و هیچ شکری (واسه ایشون همون گه بهتره!!!) نمی تونه بخوره… پس وعده ما جمعه 27 شهریور مکان: سراسر ایران زمین…
    راستی نظر این دوستمون هم جالب بودش که ملت مارش بیان! یعنی یک ملودی یا صداهایی با پاشون درست کنن،ا لبته ملودیه دست، تو چندین راهپیمایی سابقه داره که با کف زدن هماهنگ و یا حتی صدای مزحکی شعارا دنبال میشد ولی صدای پا ،ابهتی که حرکت میده که دست نمیتونه اون رو درست کنه ولی فقط هماهنگیش یخده سخته!!! 🙂 ولی ما میتونیم … زنده باد قدس سبز ما … ایییییییییییییییییران

    • ناشناس said

      دمه شما گرم… می‌دونی چیه مردم که جمع بشن هزار جور ابتکار از خودشون نشون می‌دن. فکر کردن به این چیزها هم لذت بخشه البته.

  5. کامنت نامرتبط

    سلام دوست عزیز. در مورد سوالی که فرمودید:

    در بالای همین صفحه به قسمت»حساب من» و از آنجا به «ویرایش مشخصات» بروید.(اگر پیدا نکردید٬ اینجا کلیک کنید.) در قسمت «وب‌نامه» آدرس وبلاگتان را وارد کرده و بعد «به روز رسانی» را بزنید. در این صفحه اطلاعات دیگری مانند یاهوآیدی و گوگل تالک و همچنین تصویر دلخواه (مانند همین تصویر فنجان قهوه و قلم من) خود را نیز می‌توانید اضافه کنید.
    امر دیگری بود در خدمتم.

    • balva said

      دست‌نوشته‌ی بسیار عزیز، سپاس درست شد. حالا عکس هم پیدا کردم می‌گذارم.

  6. […] نظامی در ایران. سال گذشت درست روزی قبل از «روز قدس» مطلبی نوشتم که ترجیح می‌دهم عینا اینجا کپی کنم٬ بدون هیچ […]

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: