راه امید- تحریم کالاها را جدی بگیریم.

همه‌ی ما، در زندگی، روزهایی را تجربه کرده‌ایم که مانند روزهای دیگر نبوده‌اند. شب به شوق بیدار شدن در صبح فردا سر بر بالش گذاشته‌ایم و صبح با عشق و امید چشم باز کرده‌ایم و پس از آن هر چه کردیم رنگ و بوی خاصی داشته است و روزمره نبوده است. زندگی وقتی هدفی، هر چند کوچک، پیشِ رو داشته باشد رنگ و بو و طمعش عوض می‌شود. روزهای باشکوه هفته‌ی پس از انتخابات چنین روزهایی بود. روزهای پرشکوه انسان بودن.
شیری که بهتر از سایرین می‌غرد شیرتر است و قناری که بهتر از قناری‌های دیگر می‌خواند قناری‌تر. انسان هر چه بیشتر امکان انتخاب داشته باشد انسان‌تر است. وقتی حق انتخابِ انسان‌ها گرفته می‌شود انسانیت آنان مورد هجوم قرار گرفته است و انسانی که حق انتخاب ندارد به ناانسان تبدیل می‌شود. برای گریز از ناانسان شدن مکانیزم پیچیده‌یی در روان آدمی به کار می‌افتد تا آنچه مجبور به پذیرش آن شده است را انتخاب خود برشمارد این خودفریبی غم‌انگیز غمبارترین وجه سقوط انسان‌ها و تبدیل شدن‌شان به ناانسان است. پادزهر این مکانیزم تباه‌سازی، امید و عمل امیدوارانه و به اندازه‌ی وسع است.
بدترین کار این است که نیروهای پیشرو وجدان جمعی را مورد سوآل و هجوم قرار دهند و احساس گناه در آنان ایجاد کنند که مثلا شما اهل کوفه هستید یا غیرت و حمیت ندارید و چه و چه… این‌گونه اعمال موجب می‌شود مکانیزم تباه‌سازی و توجیه‌گری در آدم‌ها فعال شود و نتیجه‌ی عکس گرفته شود روش معقول و درست این است که انسان‌ها تشویق به کارهایی کرد که توان آن را دارند و به زندگی‌شان معنایی انسانی می‌دهد. زیرا انسانی منفعل را به انسانی فعال تبدیل می‌کند. انسانی که در رنج است که چرا رئیس‌جمهورش را با تقلب به او حقنه کرده‌اند با هر عملی که علیه حکومت دیکتاتوری و تضعیف آن انجام می‌دهد امیدوارتر می‌شود و گامی جدی‌تر به جلو برمی‌دارد.
تحریم یکی از کارهایی است که هزینه‌ی کمی دارد اما فایده‌اش بسیار است. غذا می‌خورید اما چون این غذا خوردنتان با غذاخوردن‌های معمولی‌تان فرق دارد: مثلا رنج محسن یا گلستان مصرف نمی‌کنید، روغن ورامین در خورشتتان نریخته‌اید. صدا و سیمای منحط را تماشا نمی‌کنید به جای‌اش دور هم جمع می‌شوید به پارک می‌روید، ماهواره نگاه می‌کنید، فیلم‌های سینمایی نگاه می‌کنید، کتاب می‌خوانید، روزنامه‌های روز را ورق می‌زنید، به اینترنت سرمی‌زنید. پرکردن اوقات فراعتتان دیگر فقط پرکردن اوقات فراغت نیست مبارزه با دیکتاتوری هم هست.
مبارزان پیشرو باید تحریم را در خانواده‌ها جا بیاندازد وب‌لاگ‌هایی درست کنند مخصوص تحریم، کالاهایی که از صدا و سیما تبلیغ پخش می‌کنند را تحریم کنند، محصولات کارخانه‌هایی که دست سردمداران کودتاست را تحریم کنند، تماشای برنامه‌های صدا و سیما، ارسال اس‌ام‌اس و مکالمه‌ی طولانی با موبایل، پول ریختن در صندوق صدقات… را به ضدارزش تبدیل کنند. جوانان که مدتی است خانواده و فامیل گریز شده‌اند باید به خانواده و فامیل بازگردند به جمع‌های خانوادگی بروند در آن‌جا محسوس و نامحسوس مسائل مختلف جنبش از جمله تحریم را پیش ببرند. اولین و لذت‌بخش‌ترین فایده‌ی این‌کارها آشتی نسلی است. خانواده‌ها که در یورش عقاید ارتجاعی از هم پاشیده شده‌اند و انشقاق نسلی بین‌شان اتفاق افتاده است به این شکل گرد هم می‌آیند و کانون‌های خانوادگی گرم می‌شود تا شعله‌ی جنبش فروزان باقی بماند.
(نباید فراموش کرد که تداوم و استمرار این کارها ثمر بخش است وگرنه این هم می‌شود نوعی فریب‌کاری و سرخودکلاه‌گذاری و نیروهای پیشرو نباید فراموش کنند که نیروی پیشرو هستند و وظایف گوناگونی دارند و این یکی از این کارهاست.)
تهیه فهرستی پویا از کالاها و خدماتی که باید تحریم شود. ارسال ایمیل به سایت مربوط به این تولیدات و برحذر داشتن آنان از تبلیغ از صدا و سیما. مراجعه به سوپرمارکت و بغالی‌های محل به طور عادی و در مورد کالاهای تحریم شده با آنان حرف زدن و تشویق‌ آن‌ها به این که محصولات تحریمی را نیاورند. ده‌ها کار کوچک و بزرگی که می‌شود انجام داد تا تحریم نمود اجتماعی پیدا کند. روزی که خانم خانه‌داری به بغالی محلشان برود و برنج محسن بخواهد و بغال بگوید نیاوردیم دیگه کسی نمی‌خره، مگه خبر نداری تحریم شده. آن روز جنبش گام مهمی در اجتماعی شدن برداشته است.
به این نوشته دو انتقاد ممکن است وارد باشد.
دوستانی ممکن است بگویند عمر دولت کودتا کوتاه‌تر از آن خواهد بود که به چنین اعمالی اجتماعی که در میان مدت نتیجه می‌دهد نیاز باشد. در پاسخ به این دوستان باید بگویم من هم اعتقاد دارم این دولت کودتا بهار سال آینده را نخواهد دید، شک ندارم جنبش وسیع دانشجویی، دانش‌آموزی و کارگری و صنفی در راه است و انزوای بین‌المللی موجب عقب‌نشینی رژیم خواهد شد و سعی می‌کند با برداشتن احمدی‌نژاد و احتمالا رهبر، جنبش را مهار کنند. این که می‌توانند یا نه بحث دیگری است اما به هر حال هرچقدر مردم بیشتری درگیر سقوط دیکتاتور باشند و هر چقدر این مردم آگاه‌تر باشند سلطه‌ی دیکتاتور تازه نفس را بعیدتر و دشوارتر می‌کند.
انتقاد دیگر ممکن است این باشد که تحریم کاری مربوط به طبقه‌ی متوسط است. طبقات محروم آه در بساط ندارند که بخواهند با ناله سودا کنند، آنان برنج گلستان و محسن مصرف نمی‌کنند که بخواهند تحریم کنند، اس‌ام‌اس‌شان کجا بود که بخواهند تحریم کنند. حرف درستی است اما مخاطب این تحریم‌ها اصولا طبقه‌ی متوسط هستند و این طبقه نقش مهم و شاید مهم‌ترین نقش را جنبش اخیر داشته است من شک ندارم هیچ انقلابی به پیروزی نمی‌رسد مگر آن که اعتصابات کارگری و کارمندی در آن به‌طور فراگیر اتفاقا افتد اما در مبارزه هیچ‌کاری جای کار دیگر را تنگ نمی‌کند. تحریم در کنار اعتصاب در کنار تظاهرات خیابانی، شعارنویسی، جنگ و گریز خیابانی، روزنامه‌نگاری و کار اینترنتی و وب‌لاگ‌نویسی و … همه‌ی این‌ها لازم است و هیچ‌کدام به تنهایی کافی نیست.
راه آزادی، اتوبان و بزرگراه نیست راهی صعب و پرپیچ خم کوهستانی است که البته پیمودنش همانقدر که دشوار است لذت بخش هم هست و هر چه این راه صعب‌تر باشد قله‌ی رفیع‌تری فتح می‌شود و آن فتح لذت‌بخش‌تر خواهد بود.
امیدوارم خواندن این مطلب موجب شود حداقل یکی از هسته‌های مقاومت در جهت سازمان‌دهی تحریم‌ها فعال شود. وب‌لاگی آماده شود، گروه تحقیق درست شود و اطلاعات مختلف را جمع‌آوری کنند و هر روز یک کالا و خدمات را با دلیل به عنوان کالای تحریمی معرفی کنند. دلایل می‌تواند این‌ها باشد، بخش آگهی از صدا و سیما، صاحبان اصلی از سردمداران و حامیان کودتاچیان باشند، مبدا کالا کشور حامی دولت کودتا باشند، سود حاصل از فروش کالا یا خدمات به استمرار دیکتاتوری و تحمیق مردم کمک کند، مانند صندوق صدقات کمیته‌ی امداد… ارسال ایمیل یا پیام گذاشتن در سایت‌های مربوط به کالاهای تحریم شده نیز برای اطلاع و عقب‌نشینی صاحبان کالا و خدمت تحریمی بسیار مفید است. مراقبت مدام موجب می‌شود فهرست کالاها و خدمات مورد تحریم تغییر کند. کالاهایی که دلیل وجودی تحریم برداشته می‌شود از تحریم بیرون بیایند و کالاها و خدمات جدید اضافه شوند.
بیایید هر شب که سر بر بالش می‌گذاریم با خود مرور کنیم روزی را که پشت سر گذاشتیم چه کارهایی برای مبارزه با دیکتاتوری و دولت کودتا انجام داده‌ایم. بگذارید وجدان‌مان بیدار بماند و اجازه ندهیم خون انسان‌های ارزشمندی که برای آزادی و زندگی شرافت‌مند انسانی به زمین ریخته شده است هدر رود. تلاش ما برای آزادی و آزاد زیستن اگر یک فایده داشته باشد آن هم نجات روح خود ما از سقوط در گنداب تسلیم و زبونی است. هر تیشه‌یی که به ریشه دیکتاتوری و دولت کودتا می‌زنیم نهالی در قلب خود می‌کاریم به امید روزی که قلب هر ایرانی جنگلی سرسبز و سرشار از روح انسانی شود.

مطالب مرتبط
×وقتی اسکناس رسانه‌ی یک جنبش می‌شود×
×آموزش چاپ روی اسکناس
×کلیپ تحریم کالاهای تبلیغ شده در صدا و سیما
×یک پیشنهاد مهم برای تحریم کالاهای صدا و سیما
×لیست سیاه صدا و سیمای جمهوری اسلامی

ارسال به: Balatarin::Donbaleh::100C::oyax::Mohandes::Del.icio.us::Friendfeed::Twitthis::Facebook::Addthis to other::Subscribe to Comments Feed::Subscribe to Feed

Advertisements

2 دیدگاه »

  1. سلام
    از زحماتت براي رسيدن به ايراني با شكوه و آزاد به نوبه خودم تشكر مي كنم
    چند مطلب به ذهنم مي رسد كه بيان مي كنم:
    1- همانطور كه مي دانيم بايد اعتراضات را به سطح جامعه و از حالت مجازي به مادي بكشانيم-پيشنهادهايي از قبيل شعار نويسي روي پول- ديوار نويسي -چاپ مطالب و بيانيه ها (فرق نمي كند چه بيانيه اي يا چه خبري فقط اعتراضي باشد كافيست )اگر همه كاربران مجازي هركدام به اندازه وسعشان و تواناييشان از يك برگ تا چند برگ ولي با احتياط و بي هزينه معنوي -اگر هر كاربر مجازي كه به اينترنت و پرينتر دسترسي داشته باشد فقط روزي يك برگ پرينت و به ديوار كوچه يا خيابن بچسباند يا به زير درب همسايه ها به صورت ناشناس بياندازد موجي عظيم بپا مي شود.

    2-از اينكه از وبلاگم ديدن كردي متشكرم و از شما دعوت مي كنم در گروهي كه در گوگل تشكيل داده ام ديدن كني و در آن عضو شوي و ديگران را به عضويت در آن دعوت كني و اگر مطالبت را به policyiran@gmail.com ميل كني براي همه اعضا ايميل مي كنم.و مجاليست براي گفتگو و بيان ديدگاهها و اين در جهت بيانيه 11 مهندس موسوي براي تشكيل ژروههاي اجتماعي مفيد است در وبلاگ آدرس آن هست

    3- لينك وبلاگت را در وبلاگم گذاشتم
    3- ما مي توانيم با كمترين هزينه و با كمي فكر و جرات و زحمت به آزادي و آبادي ايران با شكوه برسيم

    • balva said

      یاسر جان، خیلی خوش‌حال شدم که اینجا سرزدی من هم لینک وب‌لاگ شما را کنار صفحه‌ام گذاشتم تا مرتب سر بزنم. حرف‌هات کاملا درسته. یکی از کارهای خوبی هم که می‌شه کرد پرینت شعار و لوگو روی برچسب و چسباندن آن در جاهای مختلف که توی دید باشه است. توی یک مهمونی من دست یکی از جوانای فامیل دیدم چندتایی ازش گرفتم و چسبوندم جاهای مختلف خیلی راحته و خب کارآمد هم هست. حالا در مورد این‌جور کارها بعدا در وب‌لاگم مفصل می‌نویسم. پاینده باشی.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: