خامنه‌ای! نفرین بر تو باد که از جوانان جسورمان می‌کاهی و بر مادران داغدارمان می‌افزایی!

28 مه 2010 در 17:30 · دسته‌بندی شده در سیاسی ·برچسب‌ها فرزاد کمانگر, مجید توکلی, کوهیار گودرزی, اعدام, جمهوری اسلامی, خامنه‌ای, شکنجه

زن بودن٬ دشوارترین نوع بودن است در حکومتی که خشت خشت‌اش بر سنگ‌های سنگ‌سار بنا شده است. خبرها را که می‌خوانیم ‍پنداری چشم گشوده‌ایم در میانه‌ی آتش سده‌های جهالت که گالیله را به زانو در می‌آوردند و جوردانو برونو را بر آتش کباب می‌کردند اما به هر حال وضعیت ما دشوارتر است زیرا ظلم بسویه را عدل می‌خوانند اگر زمانی جهان را سراسر تاریکی و خشونت فراگرفته بود اکنون در عصرخردورزی به‌سر می‌بریم که انسان‌ها توانسته‌اند طی مبارزاتی طولانی حقوقی را به دست آورند و اکنون ما در دنیایی که بسیاری از کشورها حکم اعدام را لغو کرده‌اند٬ در قریب به اتفاق شکنجه ممنوع است٬ در دنیایی که حقوق حیوانات محترم شمرده می‌شود گرفتار حکومتی کفتارمنش شده‌ایم که دهان باز کرده است و ما را به قرون وسطا ‍بازگردانده است.
هر چه می‌شنویم از حکایت مادرانی است که فرزندان برومندشان به جای آن که بر صدر مصطبه نشینند و فخر و چشم و چراغ باشند به جرم چاپلوس نبودن و سربرآستان بتی بی‌مقدار فرود نیاوردن در کنج زندان‌ها ذره ذره آب می‌شوند یا بر سینه گورستان‌ها با تنی آش‌ولاش غنوده‌اند.
ننگ ابدی بر تو باد ای جلاد! ای خامنه‌ای خون‌خوار! که چنین سرزمین ما را به سیاهی و تیرگی کشاندی و جوانان‌مان را در زیباترین دوران زندگی‌شان٬ دورانی که باید به شادنوشی و عیش و عشق‌ورزی بگذرد به شکنجه‌گاها روانه کردی. جوانانی که اکنون باید بربالای سکوهای افتخار بایستند بر طناب‌ داری که برای‌شان بافته‌ای تاب می‌خورند.
مجید توکلی٬ کوهیار گودرزی دارند پرپر می‌شوند و جهان کرولال اورانیوم در ترازو گذاشته است بر سر گرم‌هایش چانه می‌زنند.
تنها یک راه پیش روی ماست. یا باید به این بردگی تن در دهیم یا باید با تمام قوا علیه‌اش بشوریم. مسامحه‌کاری و یکی‌به‌نعل و یکی به میخ زدن ما را به جایی نمی‌رساند. یک سال گذشت در همین روزها نخستین دست‌های اتحاد را به هم دادیم از بسیاری از مطالباتمان دست شستیم تا وحدت ایجاد کنیم و دیدید که حداقل‌هایمان را هم تاب نیاوردند و بر ما آتش گشودند و حاصلی جز و شکنجه و زندان نبردیم و اکنون راه پس نداریم تنها یک راه پیش روست باید با تمام قوا متحد شویم و بر این سنگر جهل و زور یورش آوریم. کمی از همت کوهیار اندکی از استقامت مجید توشه‌ی راه کنیم و حرکت را شتابان کنیم.
خرداد ماه از راه رسیده است. باید دوباره آن شعله را برافروزیم و مشعل راهمان کنیم. تردیدها پیش از آن که نشانه‌ی هوشمندی باشند فرار به جلو هستند و ناشی از ترس. حقیقت چون خورشیدی در فراز می‌درخشد. ماندگاری این حکومت سیاه و تاریک‌اندیش حاصلی جز ویرانی بیشتر ندارد کسانی که تخم یاس می‌کارند و ساز تفرقه کوک می‌کنند هراس درونی‌شان را بازمی‌تابانند و خواسته و ناخواسته در خدمت ویرانی ایران‌اند.
باید با روشنگری روز و شبمان را بگذاریم برای هر چه با شکوه‌تر برگزار کردن ۲۲ خرداد٬ ۲۵ خرداد٬ ۳۰ خرداد… در ایران در سراسر جهان همه جا باید سبز شویم٬ با هر رنگی که دوست می‌داریم سبز شویم. کسانی که تاب دیدن رنگ‌های دیگر را ندارند به مادران داغدار به مادران اشک‌بار لحظه‌ای بیاندیشند و خودخواهی‌های خود را کنار بگذارند و اجازه دهند این جنگل شکوفای سبز به هزاران رنگ بشکوفد که هر رنگی جز «سیاهی»٬ که فقدان رنگ است٬ رنگی علیه حکومت مرگ و تاریکی است.
جلادان ما را «یکی» می‌بینند بر بالای دار و ما اینجا روی زمین متفرق هستیم. چرا؟ کدام خودخواهی ما را دسته دسته و گروه گروه می‌کند و اجازه نمی‌دهد این گروه‌ها و این دسته‌ها در هدف مقدس مبارزه با دیکتاتوری گرد هم بیایند و یکی شوند در عین کثرتشان. کسانی که شرط وحدت را رنگ‌ عوض کردن می‌دانند٬ کسانی که تصور می‌کنند پیروزی با حذف دیگران میسر می‌شود فقط موجبات حذف خودشان را فراهم می‌آورند. در مبارزه با دیکتاتوری و در ساختن ایرانی که دیکتاتوری از آن رخت بربسته است تحمل عقیده‌ی مخالف و وحدت بر سر اصل آزادی و محترم شمردن حقوق اقلیت امری اجتناب‌ناپذیر است.
همه‌ی ما امروز به گذشته‌ که نگاه می‌کنیم به آلترناتیوسازی‌های اروپا و آمریکا با دیده‌ی تردید نگاه می‌کنیم اما متاسفانه امروز این حرکت‌ها را نمی‌بینیم. نمی‌بینیم چگونه دارند از سویی با حکومت ایران لاس می‌زنند و از سوی دیگر جریان‌ها و اشخاصی که دنبال وحدت نیستند و علنا می‌گویند دوام «جمهوری اسلامی» مفید است را تقویت می‌کنند. چشم‌هایمان را باز کنیم ما هیچ کس را جز خودمان نداریم.
به مجید توکلی به کوهیار گودرزی به فرزاد کمانگر به تمام فرزندانی که مادرانشان در طبق اخلاص گذاشتند و فدیه کردند برای آزادی این سرزمین بیاندیشیم و برای خرداد ماه٬ برای فتح خیابان‌ها٬ برنامه‌ریزی کنیم.

در بالاترین

ارسال به: ::::::::::::::::::::::

پیوند پایدار